Tuesday, January 30, 2007

As it happened: the Colo River hike


Having been writing on this blog on numerous occasions, I can say with certainty that this is the most spectacular event I have been involved with so far in Australia, most likely in my live so far. I’ll try to describe the events of the Australia Day weekend of 2007 (26-28 January) in a chronological order and as accurately as possible… It's a relatively long but intersting story, and I am happy to be able to sit behind a computer and actually write it down. For those eager to see a visual: click here

It all started with an idea to make a hike, something we have been doing with a core group of people several times so far, and it has always been great fun, sometimes enduring but very rewarding. The destination of this hike was the Colo River, a river that streams through a canyon approximately 100 KMs North West of Sydney. The plan was to descent the canyon to the river and camp, the next day lilo or raft downstream the river, and camp half way to the finish, the last day we were supposed to arrive at a pre-arranged spot and climb back up to a car which would bring us to the other cars and ultimately home. We were with a group of 17 people, the invitation went around from friend to friend and many people wanted to come, this was going to be great fun!

The first day went according the plan, we went down to the camp spot, although the descent proved to be tough, steep declines and rock climbing with heavy backpacks. At about 4 PM we reached a beach of the Colo River and set up a camp, had great fun drinking beer wine and spirits and had great fun together. Everyone was fast asleep around 11 in order to be fit the next day for our first day on the water.

After waking up, having a good breakfast and breaking up our camp we started to load the raft and go with the flow down stream. It was quite fun, even though the water level was pretty low because of the drought we managed to pass through the first rapid without leaving our boat, just chilling and enjoying the nice weather and the nature around us.

Rather soon however the current was gone and the rapids proved to be much more difficult to pass: we had to disembark from the rafts and jump over the rocks with the backpacks on our back. This is what we did until about 6-7 PM when we set up our next camp. In the meanwhile due to all those rapids and the low water level most rafts got punctures, my bottom for example was severely punctured resulting in me not being able to sit in the raft but having to swim with the rope in my mouth pulling the boat with my pack with me.

The consequence of this was that we did not cover half the distance we were supposed to cover the first day, all our clothes were soaking wet, and everybody was shivering around the campfire. Not being able to sleep well, and having to preserve food because of a possible extra day we started our second day on the river on Sunday a little less cheerful.

Sunday was a day that completely exhausted me, I must have swum over 10 KMs pulling the boat with me on a rope between my teeth, everyone else had to find very innovative ways to go forward as well, not only the current was gone; it was practically going in reverse due to winds blowing in the opposite direction. I arrived with Marco and Sebastiano that night around 6 PM at a junction of two rivers. Whereas the last night we had hope that we covered more than anticipated, today we were faced with the reality, our maps clearly indicated we barely made in half way through while we were supposed to be home already. Having to camp again and to dry clothes above the fire while having a glass of cordial as dinner was pretty tough. Thankfully once everybody arrived at the camp site the spirit was still ok. We knew what the case was and what we had to do the next day: get up at sunrise and go as far as possible, hopefully making it to the end.

Monday: barely slept again, it was pretty cold and I was a bit worried, also because some of use hadn’t eaten for a day and were in not such a good shape, the boats got punctured even more. I left together with Marco and Sebastiono, like the day before we managed to move downstream quicker than the other and we thought of warning the authorities once we arrived at the end of the trip. Some parts of the river were very difficult to conquer, the water level was deep, I could not touch the bottom, and the wind was blowing against us, and there were long and straight stretches ahead of us. Marco and Sebastiono wet ahead of me because they had flippers. Around noon I arrived at a gigantic rapid which I had to climb over myself. Being exhausted, hungry and cold it was quite difficult, even more so because my pack was double as heavy, soaking wet….. It also didn’t really help to see a venomous snake crawling between the rocks…

After loading my boat again and jump in the water again I could hear the sound of a helicopter. It was flying relatively low and kept on circling above me. I stared waving with my hat hoping they would come for use; I could read the word police on the tail of the machine so I thought that was good. And it was good, the helicopter landed on a sandy patch in the river where I was and one rescue man came out before the helicopter took off. I swam to him as soon as possible and explained our situation; they had been tipped by different people: parents that were worried because sons and daughters didn’t show up for dinner and even a Government Department that was missing three people on Monday… Because I was exactly at the spot where the helicopter could land they decided to take me to the base, and come back once the others arrived at the sand patch, the rescue worker stayed behind to inform everybody that came over the rocks.

It was so great to fly back knowing we would be save… Seeing the rest of the river we still had to go made me realize that it would have been very difficult, especially we also had to hike up the cliff for two hours… Within the following hours everybody was saved by helicopter, everyone except Marco and Sebo, but that is probably because they are Italian and are too proud to be saved by a chopper (mamma mia!)…..
I was quite an adventure and a story. It even made the national news, channel 7 filmed us and broadcasted in their 10 o'clock news bulletin, apparently people saw us on channel 10 as well, further more some leading papers wrote articles about it, for example The Australian and News.com.au

I am very thankful to the helicopter people who saved us, the policemen who bought us lunch, the ambulance people who checked our health, the old couple camping nearby bringing us cookies, the parents who raised the alarm. But most thankful I am for the great spirit in the group, not a moment a bad word fell or a fight broke out. We were determined to pull each other through and we did!

Fraser Island


I still need to finalise the story line and photo series of my Christmas trip throug Queensland. From Airlie Beach I went to Rainbow Beach, one of the two gateways to Fraser Island, the world largest sand island and famous for its natural inhabitants: the dingo.

After having been to so many natural wonders this still amazed me. You can only access Fraser Island on a 4 WD and can only move there during low tide, when the water level is rising you should move over the dunes and set up a camp. It's a great experience the use a 4 WD, and te group I went with was great, some French, Swiss and German people. The whole trip I barely saw Aussies, mainly European backpackers.

We visited bautiful inland fresh water lakes (unfortunately we couldn't swim in the sea, sharks and stingers made it a little dangerous), blue water and white sand still is paradise even after you have visited the Whitsunday Islands. We spend 3 days on the island, and kept our camp on the same place.

Unfortunately this was more or less the end of my trip as well. After I left Fraser Island I went to Sunshine Coast (Noosa Heads) for a day where rain kept me inside the hostel. The day after I pocked up a car from Avis and drove back to Canberra which turned out to be 1400 KMs. It was nice to see some of country Queensland and New South Wales but 1400 KMs is a long way...

Tuesday, January 16, 2007

Airlie Beach - Whitsunday Islands



Airlie Beach is een waar backpackers wahalla in het noorden van Queensland. Je hebt er 1 lange straat vol met hostels en reisorganisaties die allemaal dezelfde reizen aanbieden: zeiltochten langs de Whitsunday Islands. Dit is een eilanden groep niet ver van het vasteland midden in het great barrier reef. Zoals je hiernaast kan zien en ook op de andere foto's zijn het echte bounty eilanden. Daarnaast zijn ze bedekt met regenwoud, wat toch een zeer speciaal soort begroeing is.

Helaas zit de zee hier vol met stingers en andere gevaarlijke organsimen, niet te vergeten de pijlstaart rog. Hierdoor konden we alleen in stinger suits zwemmen en snorkelen.

We zaten met zo'n dertig man op een groot schip en zeilden de eerste nacht naar een mooie baai. Met wat biertjes en goed eten komt de sfeer er altijd snel in. Ik deelde mijn kabine met twee Duitsers, een Ossi en een Wessi. De volgende dag vaarden we naar een eiland waar we werden afgezet op een pad door het regenwoud dat leidde naar Whithaven Beach (zie foto). Dit is een enorm groot en heel wit strand met een hele mooie blauwe zee, zoals je vaak op posters ziet dus.

Hierna vaarden we door om voor anker te gaan in een kleine baai waar we gingen duiken. Ik heb een half uurtje met flessen en een duikuitusting gedoken en het is echt een prachtig schouwspel. Heel veel kleuren en mooie vissen, waaronder Clowns visjes! Hierna nog een tijd gesnorkeld, echt een hele mooie ervaring.

Na nog een nacht met z'n allen hadden doorgebracht gingen we weer terug richting het vaste land, waar we moe maar voldaan aankwamen. Ik had een paar uurtjes om wat bij te komen want 's avonds stond de bus alweer te wachten: 14 uur naar de volgende bestemming, Rainbow Beach.

Tuesday, December 26, 2006

Magnetic Island


Magnetic Island (of Maggie zoals sommigen het noemen) is een klein eiladje voor de kust bij Townsville. Het is er rustig, alhoewel in de backpackers altijd wat te doen is. Er is hier een mooi zwembad pal aan het strand wat resulteert in mooie vergezichten richting zee en vaste land. Ik heb vandaag niet veel gedaan, rustig ge-relaxed aan het zwembad en genoten van de zon, heerlijk!

Morgen op naar Airlie Beach vanwaar je de Whitsunday Islands kan bezoeken. Ik ga een 3 daagse zeiltrip boeken, het zijn echt bounty eilanden en ik verheug me er erg op! Daarna staat Fraser Eiland op het programma, het grootste zand eiland ter wereld, waar ik met een 4wd overhee ga rijden in 3 dagen. Daarover later meer. De foto's van deze prachtig reis zijn hier te vinden

So this is Christmas

Kerstmis 2006 in Cairns en Magnetic Island. Temperaturen over de 30 graden, heerlijk in het zonnetje bij het zwembad (je kan de zee niet in vanwege de kwallen) bruin liggen worden, fantastisch!

Cairns

Cairns is een klein stadje in het noorden van Queensland, daar waar de tropen beginnen. Het ligt ook aan het great barrier reef. Het viel me qua temperatuur allemaal nog mee, net zo warm als Canberra, alleen is de luchtvochtigheid veel hoger. Eenmaal aangekomen bleek dat mijn bagage niet wat meegenomen, wat inhield dat ik de hele avond in mijn korte broek rond moest banjeren. Maar goed dat ik niet naar Melbourne ben gegaan want daar is het koud! In de gebieden waar de bosbranden hebben gewoed ligt nu sneeuw!

Na wat gedronken te hebben in Cairns (Hoegaarden!) ben ik de volgende dag op een excursie naar het regenwoud geweest. Dit was erg leuk, de tourguide kwam uit Canberra (net zoals de guide uit Darwin) en met een klein groepje hebben we gezwommen, gekanoot en de natuur bezichtigd. Heel veelzijdig en zeer de moeite waard.

Aangezien Cairns zelf niet zo heel bijzonder is ben ik de dag erna verder naar het zuiden gereisd. Met de bus naar Townsville en vandaar naar Magnetic Island vanwaar ik nu dit bericht schrijf.

Vrolijke kerst!

Monday, December 18, 2006

Holidays are coming!

Aangezien het zomer is is het tijd voor tuinfeesten! Afgelopen zaterdag een grote BBQ gehouden, veel mensen, veel eten, en nog meer drank, typisch Aussie tafereel dus!

Intussen heeft Australia weer beslag weten te leggen op de prestigieuse Ashes, een troffee die aan de cricket sport verbonden is, aan de wedstrijd Australia vs. England om meer precies te zijn. Nou is er niets saaiers om naar te kijken dan cricket. Ten eerste is het een totaal onbegrijpelijke sport, waar amper in wordt bewogen, iedereen speel in witte kostuums, die aan het eind van de dag ook nog wit zijn. Ten tweede duurt dit saaie schouwspel veel te lang, 5 dagen per wedstijd, en gedurende die 5 dagen is luistert hier iedereen naar de radio of kijkt TV of doet beide tegelijk. Nou moet ik toegeven dat als ik over soccer begin mensen hier ook een sterk punt hebben. Het niveau waarop soccer hier gespeeld wordt is bedroevend laag.

En vandaag is het ook nog eens de laatste dag werken want tussen kerst en nieuwjaar sluit het Departement zijn deuren! Tijd voor een welverdiende vakantie dus!

En die vakantie begint zaterdag in Cairns. Aangezien het daar waarschijnlijk veel te heet en vochtig is (tropical North Queensland) reis ik met kerst door naar Magnetic Island, een hopelijk paradijselijk eiland voor de kust bij Townsville, dat is nog eens een andere kerst dan de koude bedoening in Noord Europa! De resterende tijd up north wordt netjes verdeeld tussen duiken op het Great Barrier Reef, Zeiltochten maken en 4WD rijden op Fraser Island.

Merry Christmas to Everyone!

Wednesday, December 13, 2006

Oranje Boven

Zoals ook in Nederland uitgebreid in de media is vermeld: er zijn zeer grote bosbranden gaande in Victoria, South Australia en Tasmania. De gevolgen die je er hiervan merkt is een rook waas, die met name in het zuiden over de stad hangt. Maandag avond was er een (schitterende) oranje gloed in de hemel te zien, de ondergaande zon weerkaatste op de rook en bewolking, vreemd fenomeen, er was enorm veel oranje licht te zien.

Gelukkig weerhielden de bosbranden ons niet om naar het strand te gaan afgelopen zondag, eindelijk eens lekker weer, alhoewel het water was nog iewat aan de koude kant. Echt ongelooflijk dat je toegang to zoveel (vrijwel lege) stranden hebt, en mooi ook. Daar kan Zandvoort dus nooit tegenop concureren! Een typisch Australisch tafereel is de BBQ. Er stonden bij de parkeerplaats, haast op het strand wat openbare BBQ's. Het enige wat je meot doen is op een knopje drukken en de BBQ gaat aan (je hoeft er niet eens een dollar in te steken) en braden maar!

Helaas had ik zaterdag mijn kleine teen gestoten en naar bleek na een bezoek aan het ziekenhuis bleek ie gebroken te zijn. Gevolg: het loopt wat lastig en 6 weken herstel tijd, dus voorlopig even geen voetbal, en misschien geen trip naar Queensland anymore.

Friday, December 01, 2006

New Scrap


Het weekend kan beginnen! In politiek Canberra (politiek Den Haag klinkt toch vertrouwder) is wat beroering, de leider van Labor Kim Beazeley is uitgedaagd voor zijn positie, maandag wordt eriver gestemd. Wellicht helpt dit Howard alleen maar en roepen ze vervroegde verkiezingen uit.

Het weekend ga ik zelf inluiden in Old Parliament House, de eerste keer dit seizoen. OPH beschikt over een mooie binnentuin en het gebouw zelf is ook mooi. Hier neemt ambtelijk Canberra de week door. Waarschijnlijk iets relaxter dan gisteren bij de lunch want de hoogste hotemetoten zijn meestal niet van de partij.

Inmiddels ben ik voorzichtig mijn kerstvakantie aan het plannen, op kerstdag vlieg ik naar Cairns waar ik een paar dagen de omgeving ga verkennen, daarna trek ik naar het zuiden om ergens begin Januari weer terug te vliegen naar Canberra.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik foto's het geupload. Maar er zijn er weer wat geschoten.
Hier zijn foto's van de bushwalk (mooie natuur hier he!) en hier vind je Romario.

Thursday, November 30, 2006

Romario & Co


Afgelopen zaterdag zijn we afgereisd naar the central coast (North of Sydney) om Romario te zien schitteren op zijn jacht naar zijn 1000e doelpunt in zijn imposante carriere. Het werd een schijnvertoning. Romario is natuurlijk een dagje ouder, en hard liep hij daardoor niet meer. Maar beide ploegen spelen zo bedroevend slecht voetbal dat hij de bal amper kreeg. Hij wist wel 3 goede kansen om zeep te helpen... Het is de tweede wedstrijd die ik nu gezien heb ik de A-League en het niveau ligt onder dat van de zaterdags amateurs, het lijkt nergens op. Foto's staan hier.

's Avonds wilden we gaan stappen, aangezen we in een klein plaatsje waren wisten we niet wat er te doen was, er bleken 2 clubs open rond middernacht, en daar komt dan heel ander publiek dan in Canberra of Syndey. Een nieuwe Aussie experience dus.

De zondag wilden we naar het strand omdat Gosford (waar werd gevoetbald) aan de kust ligt, helaas was het zeer bewolkt, dat is al de derde (uit 3) keer dit jaar dat als ik naar het strand ga het weer slecht is. Natuurlijk is het gedurende de week 35 graden in Canberra...

Vandaag ben ik bij een award ceremonie in parliament house geweest, er werden awards uitgereikt aan Indigenous Youth Leaders, presentaties en shows gegeven. Na afloop ging ik ook naar de lunch. Daar heb ik wat met ministers (ook van mijn Departement) en MPs kunnen praten, het is wel vreemd om te zien hoe simpel ze te benaderen zijn. Deze week is het de laatste week dat het Parlement zit voor het zomer reces, en er kunnen wat interessante zaken gebeuren. Zo is het niet onwaarschijnlijk dat de leider van Labor binnenkort uitgedaagt wordt voor zijn positie. Volgend jaar November zijn er verkiezingen, zoals het er nu naar uitziet wordt het een easy win for Howard en co.

Friday, November 24, 2006

Visa

Gisteren dan eindelijk mijn nieuwe visum in ontvangst genomen... Op de dag dat de andere niet meer geldig was, wel mooi getimed.

Overigens ga ik vanmiddag lunchen met iemand die wat meer informatie gaat verstrekken over eventuele extra optie om hier te blijven. Ben benieuwd hoe dat gaat!

Wednesday, November 22, 2006

New Layout

Het werd wel eens tijd voor wat verfrissends. Na ruim een jaar heb ik de layout wat aangepast.

Heet Heet Heet

Was er vorige week nog sneeuw the bespeuren in the Nations Capital en omliggende staten, momenteel is het warm, erg warm. De zomer beloofd moordend heet te worden (40+ temperaturen). Ben benieuwd hoe we dat gaan uithouden dit keer.

De temperatuur maakt het natuurlijk wel ideaal strandweer, dit weekend gaan we naar the Central Coast (the noorden van Sydney) om Romario te zien spelen (hij is op zoek naar zijn 1000ste doelpunt). Zondag lekker naar het strand.

Inmiddels heb ik m'n ticket naar huis geboekt: 31 Maart vertrek ik vanaf Sydney naar Kuala Lumpur (Malaysia) en blijf daar 11 dagen om vervolgens door te reizen naar Hong Kong. Vanaf daar ga ik over land terug naar Europa!

22 November is voorts een belangrijke datum: verkiezingen (kan via absentee ballot over internet stemmen) en mijn visum verloopt. De knutselaars bij immigratie hebben na 3 maanden nog geen nieuwe uitgegeven, maar het moet deze week in orde komen.

Thursday, November 16, 2006

Snow falls in sunshine state

From: News.com.au
By Neale Maynard and wires
November 16, 2006 07:30am

SNOW fell in Queensland and Sydney recorded its lowest temperature for 100 years as an Antarctic blast which lashed the southern states moved north today.
The wild weather, which yesterday dumped snow in Victoria and saw Brisbane hit by wild storms, crossed the Queensland border this morning, dusting parts of the Granite Belt with light snow.
Ewen Macpherson, of Symphony Hill Winery, south of Stanthorpe, said light snow began falling about 10am and had fallen a couple of times since.
Mr Macpherson said the snow wasn't staying on the ground long before it melted.
He said while the winery - which is around 1000m above sea level - got some snow most winters he had not seen snow in November before.
In New South Wales, Sydnesiders were shivering as the mercury dropped to just 8.3C at 5.45am (AEDT).
Bureau of Meteorology forecaster Rob Webb said the temperature had not been that low in November since 1905.
The average minimum low for the month is about 15C.
The weather was expected to get slightly warmer with a top of 15C forecast, although this is well below the average November maximum of 24C.
"This has only happened four or five times in the past to have a maximum that low,'' Mr Webb said.
"State-wide we haven't got the records yet but there are probably a handful of records with some areas breaking 20- or 30-year records for minimum November temperatures.''
The Bureau of Meteorology (BOM) said a very cold air mass sitting over Victoria and southern NSW was moving north, bringing snow with it.
In a bizarre twist, the same pool of cold air is responsible for the winds driving two bushfires in the Blue Mountains, where temperatures as low as zero were recorded. Strong winds were expected to make conditions difficult for crews until they drop off later in the day.
"It's a bit weird but one of the things that's associated with these strong cold pools is lots of wind,'' Mr Webb said.
"The atmosphere doesn't like really strong gradients between cold and warm so ... the wind is brought and that's what drove the fires.
"It's very rare for us to see wildfire situations with potential snow falling around the peaks around those fires - it's just quite incredible.''
Yesterday the weather brought snow to Melbourne, Canberra and Hobart.
In Queensland, thousands of people from Wide Bay to Wynnum were left to clean up the mess from three separate hailstorms, which saw power cut to more than 30,000 homes, traffic lights blacked out, roads closed and houses and cars damaged.
A Wynnum couple's wedding anniversary plans were ruined when their house was damaged by fire started by lightning, and a church and an antiques shop were unroofed in Brisbane's inner-western suburbs.
The snowfalls come just two weeks before the start of summer. In Melbourne yesterday temperatures plunged to their lowest level in more than a decade -a chilly 8C. And some areas of the state recorded the first November snowfalls in 23 years.
Peter Blake, a senior forecaster at the Bureau of Meteorology, said that while snow was unusual at this time of the year it was not unusual to get these cold bursts in spring.
"Developing snow on the nearby hills becomes rarer the further you go into summer, but it is springtime so the weather is variable," he said.
In Tasmania yesterday, the mercury in Hobart barely broke double figures. Melbourne was treated to strong winds, showers, hail and the occasional burst of sunshine.
Up to 20cm of snow was recorded at Miena in the Great Lakes region of Tasmania and has fallen as low as 350m above sea level in parts of the state.
In Victoria, the alpine region in the northeast received heavy falls while the lower regions of Ballarat, the Dandenongs, Mt Macedon to the northwest of Melbourne and the Otways near Geelong have all reported snow.
Bill Inglis, owner of the Top of the Range cafe, which sits 1000m above sea level, said snow fell for 30 minutes. "I had a busload tour of people to see the Mt Macedon spring gardens so I quipped with the people that at this time of the year the azaleas and camellias are all white," he said. The last time snow was recorded falling in November in these areas was November 17, 1983.

Wednesday, November 15, 2006

With or without you

Eindelijk waren ze er dan U2, live in het olympisch stadion in Sydney! Na 8 maanden gewacht te hebben zagen we ze dan, en hoe! Een gigantisch mooie show met coole visuele effecten.

Sydney blijft elke keer weer een genot om naartoe te komen. Zoveel winkels, zoveel dingen te zien en te doen, de stranden, de harbour met zijn monumenten...

Zaterdag zijn we naar de dierentuin geweest, deze is gelegen aan de North Shore of the harbour (ie tegenover het opera house). De ingang ligt bovenop een berg en langzaam loop je naar de ferry haven beneden die je weer terug downtown brengt. Zo krijg je dus aardig mooie plaatjes.. Helaas had ik geen camera meegenomen aangezien we direct doorgingen naar het concert waar camera's niet waren toegestaan.. Ik was dus de enige zonder camer in het stadion :-(

Na zondag te hebben gerust nog even Bondi Beach bezocht en met z'n allen lekker gegeten..

Inmiddels ben ik tickets aan het bekijken voor mijn reis naar Hong Kong volgend jaar. De keuze is tussen Bangkok en Kuala Lumpur als tussenstop. Enige tips?

Wednesday, November 01, 2006

Royaal Gebaar

Afgelopen week waren Willem-Alexander en Maxima op bezoek in Australie. Naar wat ik begrepen heb is dit vrij uitgebreid in het nieuws geweest (hier heeft er hoogstens een alinea op een achterpagina gestaan). Ik ben hier samen met een jonge dame heengegaan om eens te kijken hoe dat precies eruit ziet.

De receptie werd gehouden in de residentie van de Ambassadeur, in een van de betere wijken van Canberra. Er stond al een aardige rij met vooral oudere mensen. Een van de eerste dingen die je dan ook hoorde was: "de laatste keer dat ik in zo'n rij heb gestaan was voor de gaarkeuken in de oorlog.". Dat bevestigde in ieder geval dat we voor de juiste residentie stonden...

Nadat de rij dan uiteindelijk begon te bewegen liepen we vrij snel over de drempel naar binnen waar we werden verwelkomt door een militaire attaché, eenmaal om een hoek gelopen in een kamer stond daar plotseling het koninklijk paar, onze namen werden voorgelezen, handjeschudden, foto maken en doorlopen naar de achtertuin alwaar GEEN BITTERBALLEN.

In de tent hebben we wat rondgelopen en met wat andere aanwezigen gesproken, de Prins en de ambassadeur hielden beiden nog een korte toespraak en vervolgens mocht een select gezelschap gesprekken met het paar voeren over allerlei onderwerpen. Wat wel gezegd moet worden is dat ze echt een enorm vol programma hadden voor het weekje hier en ook in New Zealand staat veel op het program. Teven was Maxima zeer duidelijk zwanger, petje af dus.

Mij indruk was dat het zeer vriendelijke en toegankelijke mensen zijn. Premier Balkenende maakte in het echt ook al zo'n goede indruk, ik ga dus maar iets minder af op het beeld dat de media van mensen probeert te creeeren...

Afgelopen weekend zijn we naar Sydney geweest, 4 mensen vierden daar hun 30ste verjaardag, drukke agenda dus. Ook nog even door de city gelopen en wat geshopt, het blijft een mooie stad!

Wednesday, October 18, 2006

Jervis Bay

Afgelopen weekend hoopten we gebruik te kunnen maken van het lekkere week (het kwik heeft inmiddels al boven de 30 graden gepiekt) maar helaas was het weer aan de kust iets minder dan in Canberra.

Desondanks verbleven we in een national park, Jervis Bay, dat ook onderdeel is van the Australian Capital Territory, de grondwet schrijft immers voor dat elke staat en territorium toegang moet hebben tot zee.

De camping was erg mooi, goede facilitieten en kookmogelijkheden. Het strand is ongelooflijk mooi, hagelwit met een azuurblauwe zee! Daarnaast is er veel wildlife en kan je dus zo oog in oog met een kangaroo staan 's avonds, best bijzonder. Als het de volgende keer wat beter weer is neem ik wat foto's.

Afgelopen maandag sloot de aanbesteding waaraan ik de laatste maanden heb gewerkt en nu zitten we midden in het proces van evalueren, interessant om eindelijk te zien hoeveel bedrijven inzendingen hebben gestuurd!

Komende zondag staat de grand final voor outdoor soccer voor de deur, we spelen interdepartementaal, en het beloofd een spannende wedstrijd te worden, de tegenstander heeft een ijzersterke verdediging en een uitstekende keeper.

Monday, October 09, 2006

La dolce vita

Leven in Canberra en omgeving is goed. Niet alleen lijkt het nu (zeker in vergelijking met het Nederlandse klimaat) volop zomer, het eten en drinken in de omgeving is bijzonder goed.

Gisteren het ik het omliggende platteland (alhoewel, zo plat is het niet, eerder heuvelachtig), alwaar je tal van wineries tegenkomt. Er worden hier in de omgeving echt supergoede wijnen geproduceert, en sommige wineries bieden daar ook nog eens eten bij aan, super! Overigens besteed een krant hier ook nog wat aandacht aan.

Nu het weer zo lekker meewerkt wordt het natuurlijk ook weer tijd voor het strand. Enige verschillen met het Noordzeestand en hier:

- Het is weliswaar en kleine 2 uur rijden, maar dat is dan over mooie wegen waar je geen files tegenkomt.

- Als je het een beetje goed uitzoekt heb je zo'n beetje een prive strand

- Wat inhoud dat je je tentje meeneemt, en 's avonds wat vlees op de barbie gooit, echt Australisch!

- Het water is azuurblauw en je hebt lekker golven om te surfen of bodyboarden!

En dan noem ik slecht the South Coast van New South Wales, het Great Barrier Reef is natuurlijk weer een paradijs op zich!

Monday, September 18, 2006

Broome - Perth

Etappe 2 leidde ons door Western Australia, verreweg de grootste staat van Australia (beslaat 1/3 van het land oppervlak). Een lange etappe dus, 3000 KM.

We vertrokken maandag vanuit Broome riching het zuiden.

De eerst 650 KM waren enorm saai, kaal landschap, heel af en toe een tegenligger, veel te lang. Als we een 4WD zouden hebben hadden we wellicht een paar honderd kilometer over het strand kunnen crossen.

Als je zo'n afstand aflegt en steeds bordjes naar de eerst volgende plaats (Port Hedland) ziet dan kijk je er naar uit om weer eens in de bewoonde wereld te zijn. Daarvoor moet je dus niet in Port Hedland (of Port Shitland zoals wij zeiden) wezen. Wat een dode boel, alleen maar industrie en iedereen ging en masse de plaats uit om 6 uur, zelfs de restaurants waren dicht....

Dus maar even doorkarren, we wilden immers Coral Bay bereiken de volgende dag. En dat was een goed plan, Coral Bay is heerlijk tropisch, witten stranden, blauwe zee (net zoals Cable Beach in Broome en nog tal van andere plekken die we bezochten) met als unieke attractie een koraalrif pal aan het strand. Voor maar liefst $6,90 huurden we flippers en een snorkel set en liepen we het strand af om de zee in te duiken en met de stroom mee te zwemmen richting onze camper van. Ontzettend mooi het rif, veel kleurige vissen (Helaas geen onderwater camera) en zelfs een pijlstaart rog gezien (die kunnen dus dodelijk zijn).

Nadat we al het moois achter ons lieten in Coral Bay gingen we verder naar het zuiden, maar iet zonder eerst de Steenboks Keerkring te passeren. Op een kaartje later bleek dat de afstand die we hadden afgelegd overeenkomt met Nederland tot aan Nigeria. 's Avonds aan een andere strandcamping gekampeerd. Vreemde snuiters trouwens daar, we kwamen na middernacht aan dus hebben we niet ingecheckt, dat wilden we bij vertrek doen, maar een vrouwtje kwam al naar onze camper lopen 's ochtends vroeg en vertelde op belerende toon dat we hadden moeten inchecken, na het uitgelegd te hebben gingen we naar de receptie. Een irritante eigenschap van veel campings hier is dat je een sleutel voor het toiletgebouw nodig hebben, dus vroeg ik bij het inchecken (net na negen uur) of we een sleutel mochten hebben zodat we konden douchen. Er werd vriendelijk toch dringend gezegd dat we voor 10 uur MOESTEN uitchecken (de halve camping was leeg), frapant...

Na vroeg te zijn opgestaan reden we eerst 60 KM naar Shell Beach bijzonder omdat het strand geheel uit kleine schelpen bestaat.

Shell Beach ligt op het zelfde schiereiland als Monkey Mia en het is ook he meest westelijke punt van Australia, ver weg dus van Byron Bay waar ik afgelopen oudjaar was. Hier is Dirk Hartog ook aan land gekomen en hij heeft hier een boodschap achtergelaten, getuige allerlei verwijzingen.

Monkey Mia is het paradijs op aarde: weer wit stand en azuur blauwe zee, met als bijzondere eigenschap dat elke ochtend de dolfijnen tot aan de kustlijn komen zwemmen. We besloten hier om in een hostel te slapen (gloednieuw en echte matrassen! Heerlijk geslapen na een aantal korte nachten in de camper). Overdag hebben we heerlijk gerelaxed, in de zon gelegen, gezwommen etc etc. 's Middags kwam de schipper van de grote catamaran boot de tree plank naast me neer leggen en ik vroeg "do you still have room for three lost souls" waarop we werden uitgenodigd voor de zonsondergang bootrit als we bier meenamen. Dus zaten we 2 uur lang heerlijk op de boot te genieten van al het moois om ons heen, fantastisch!

Helaas moesten we ook Monkey Mia weer verlaten, volgende stop was Geraldton waar we naar het Western Australia Museum wilden gaan omdat daar de resten van de Batavia liggen die in deze omgeving ten onder ging. Mooi om wat vaderlandse geschiedenis te zien!

Aan het eind van de dag nog even 250 KM afgelegd zodat we in Cervantes konden kamperen, direct naast de Pinnacles een zandwoestijn met vreemde rotsen, weer een uniek natuur fenomeen, houd het dan nooit op?

Inmiddels zaten we dicht bij Perth de mooie hoofstad van Western Australia. Hier hebben we nog heerlijk wat gegeten en genoten van wat nachtleven. Reisgenoten Thijno en Sieuwert (Senior en Junior) konden hun lol niet op in de plaatselijk platenzaak waar ook computerspelletjes konden worden gespeeld, een playstation met een gitaarspel hield ze flink wat uurtjes bezig!

En dan kwam er alweer een einde aan de trip, ik heb zoveel gedaan dat ik de dag van vertrek super ver weg leek te liggen. 's Nachts ben ik terug naar Canberra gevlogen zodat ik nog kon voetballen op zondag. Vandaag heb ik aan tal van collega's verhaal gedaan en de meest gehoorde opmerking was dat ik veel meer gezien heb van Australia dan zij zelf. Ik ben nu in alle staten en territoria geweest en heb de meest bekende attracties gezien. Op het lijstje staan nu nog Uluru (Ayers Rock) en Brisbane - Cairns (Great Barrier Reef)....

Friday, September 15, 2006

Darwin - Broome

Etappe 1 van de reis was van Darwin naar Broome, een kleine 2000 KM. De rit was lang en de wegen zeer leeg. Ik had 4 reisgenoten, 2 Duitse meiden (1 was half Engels)bijgenaamd Tom & Jerry, en 2 broertjes uit Zaandam, kortweg Senior & Junior. We reden in een 6 Beds Mercedes Benz met TV Playstation en een navigatie systeem waarover later meer.

Met z'n vijfen reden we naar Katherine, zo', 350 KM naar het zuiden, daar was ik de dag ervoor ook al even geweest op een tussenstop naar de binnenlanden. Het plaatje zelf stelt niet zoveel voor, je kan rechtdoor naar Alice Springs of rechtsaf naar WA en dus Broome. Het navigatie systeem werkt wel grappig tijdens zo'n reis: "Sla over 400 KM rechts af, vervolgens blijf 950 KM rechtdoor rijden enz..."

Het vervolg van de reis kenmerkte zich vooral door lange lege wegen: om de 300-400 KM was er een roadhouse, een benzinepomp met wat handel eromheen, af en toe een klein dorpje van een paar honder zielen en voor de rest niets, wegen zijn enorm leeg, compleet anders dan de A2!

Nadat we in Timber Creek hadden gegeten bij een roadhouse besloten we door te rijden naar Kunnanura, net over de grens in Western Australia, dit om de volgende dag in Broome uit te kunnen komen.

Dat betekende door de nacht rijden en dan zijn net alle dieren wakker. Gevolg: een aantal keer schierlijk op de rem moeten trappen om Walibi's te ontwijken, voorts liepen er ook koeien rond want de boeren hebben geen hekken om hun land geplaatst, de lappen zijn immers groter dan Nederland! Thijno (a.k.a. Senior) moest een keer uit de wagen springen om een koe weg te jagen omdat die niet wegliep... Aparte situatie!

Eenmaal aan de grens tussen Northern Terrotory en Western Australia gekomen zagen we een soort Oost Duitse grenspost. We mochten geen groente, fruit en andere natuurproducten meenemen ivm insecten en dergelijke. Een Patrol Guard kwam de camper checken en beroofd van ons vers voedsel reden we naar de camping, zeer mooi gelegen aan een meer.

De volgende dag gingen we weer vroeg op pad, we moesten nof meer dan 1000 KM afleggen. De rit kan zeer kort worden samengevat: Lang, Leeg en Saai af en toe nog een andere vorm van leven. Na wederom tot laat te hebben doorgereden, opmerkelijk weinig wildlife in WA, kwamen we in Broome aan, een slaperig Parelvisserij stadje.

Daar hebben we de zondag een groot gedeelte op Cable Beach doorgebracht, een zeer wit strand met een zeer azuur blauwe zee, net een bounty eiland, 's avonds lopen er ook kamelen rond.

Tot slot hadden we zonsondergang gezien en de maan, zeer mooie momenten.

Volgende episode volgt later!